Inwerkingtreding van de Work in Fishing Convention, 2007

De ‘Work in Fishing’ Convention, 2007 (C188) van de International Labour Organization (ILO) was op 16 november 2017 in werking voor een aantal landen die het verdrag hadden geratificeerd (goedgekeurd). De eerste landen waren Angola, Argentinië, Bosnië Herzegovina, Congo, Estland, Frankrijk, Litouwen, Marokko, Noorwegen, en Zuid-Afrika.

Nederland heeft de Work in Fishing Convention, 2007 (C188) van de International Labour Organization (ILO) geratificeerd. — Europêche

Op 19 december 2019 heeft ook Nederland het verdrag geratificeerd. Een jaar later 19 december 2020 moet elk zeevissersschip onder Nederlandse vlag een inspectie ondergaan waarin wordt gekeken of aan de minimumeisen in C.188 wordt voldaan. Deze inspectie wordt uitgevoerd door de Inspectie Leefomgeving en Transport (ILT). Wanneer blijkt dat het schip en de bemanning voldoet aan de eisen ontvangen certificaat plichtige zeevissersvaartuigen een certificaat.

Voor wie geldt het verdrag?

Het verdrag geldt voor zowel zelfstandige vissers, zoals de maatschappers, als vissers in dienst van een werkgever. De Nederlandse overheid moet alle zeevissersvaartuigen onder Nederlandse vlag inspecteren (vlagstaat inspectie). Om oneerlijke concurrentie te voorkomen kan de Nederlandse overheid ook zeevissersvaartuigen onder buitenlandse vlag die zich in Nederlandse wateren bevinden inspecteren op naleving van de Work in Fishing Convention (havenstaat controle).

Andersom kunnen zeevissersvaartuigen onder Nederlandse vlag in de wateren van een land dat C.188 heeft geratificeerd ook geïnspecteerd worden op naleving van de Conventie. Als tijdens de inspectie blijkt dat het zeevissersvaartuig niet aan de eisen van C-188 voldoet, kan het schip worden aangehouden.

Zeevissersvaartuigen die niet certificaatplichtig zijn moeten ook aan de regels van C-188 voldoen. Ook zij kunnen worden geïnspecteerd door een handhaving inspecteur van de ILT of door inspecteurs in het buitenland.

Hoe vraag je een certificaat aan?

Voor het aanvragen van een certificaat moet je een aantal stappen doorlopen. Alle informatie over het aanvragen van een certificaat vind je hier. De schepen die dit certificaat moeten hebben zijn:

  1. Zeevissersvaartuigen die langer dan drie dagen aaneen op zee blijven én die een lengte (L) van 24 meter of meer hebben.
  2. Zeevissersvaartuigen die langer dan drie dagen aaneen op zee blijven én normaal gesproken varen op een afstand van meer dan 200 zeemijlen tot de Nederlandse kustlijn bij laag water. 

Meer informatie over het aanvragen van een certificaat is via deze link te vinden op de website van IL&T. Ter voorbereiding op een inspectie door IL&T voor een certificaat, kunnen vissers het toetsingskader door te lopen en alle gevraagde documenten te verzamelen.

Een medewerker van IL&T voert een C188-inspectie uit aan boord van een Nederlands vissersvaartuig. – Nederlandse Vissersbond

Aandachtspunten tijdens een inspectie

Om een inspectie goed te doorlopen moet onder andere blijken dat:

  • Er geen sprake is van kinderarbeid (alle bemanningsleden moeten hun paspoort[CB1]  bij zich hebben). De minimumleeftijd is 16 jaar, voor nachtwerk is dit 18 jaar(tussen 00:00 en 05:00 uur). Voor jeugdige vissers (16- en 17-jarigen) gelden beperkingen tot het werk dat zij mogen doen. Hierop moet in de Risico-inventarisatie en -evaluatie op basis van de Arbeidsomstandighedenwet worden ingegaan.
  • Stagiaires 16 of 17 jaar mogen zijn, maar voor hen gelden aangepaste rusttijden en er moet rekening worden gehouden met hun leeftijd, zodanig dat hun veiligheid en gezondheid niet in gevaar worden gebracht. Ze mogen dan ook geen zware arbeid en nachtarbeid verrichten.
  • Alle bemanningsleden een geldig bewijs van medische geschiktheid voor de zeevaart bij zich hebben.
  • Het vaartuig voldoende bemand is met vissers die de juiste vaarbevoegdheden hebben (het originele bemanningscertificaat en de originele vaarbevoegdheidsbewijzen moeten aan boord zijn).
  • Aan boord een gedocumenteerd werkschema aanwezig op een voor alle vissers toegankelijke plaats opgehangen is dat elke visser aan boord ten minste 10 uur rust per etmaal geeft en ten minste 77 uur rust per week. Afwijkingen op het werkrooster dienen in het scheepsjournaal genoteerd te worden. Rusturen dienen geregistreerd te worden op een controleerbare manier.
  • Een actuele bemanningslijst aan boord is. Als bemanningslijst moet de zogenaamde ‘IMO Crew List’ (FAL Form 5) worden gebruikt die niet ouder is dan 12 maanden. Dit mag in elektronische vorm als de lijst geprint kan worden en toegankelijk is voor de inspecteur.
  • Van elk der bemanningsleden een kopie van het maatschapscontract of van de arbeidsovereenkomst aan boord aanwezig is plus de algemene maatschap voorwaarden of de collectieve arbeidsovereenkomst. Als niet alle bemanningsleden de Nederlandse taal machtig zijn, moet van deze documenten tevens een vertaling in het Engels aan boord zijn. De contracten moeten een bepaalde inhoud hebben. Bij uw belangenorganisatie kunt u hierover informatie verkrijgen.
  • De visser ontvangt voor start van zijn werkzaamheden aan boord, bij zijn zee-arbeidsovereenkomst/maatschapsovereenkomst, een kopie van de geldende klachtenprocedure. (Model van deze klachtenprocedure staat op de website van ILT)
  • Als er gebruik is gemaakt van een bemanningsbureau (“crewing agent”, “manning agent”) of een uitzendbureau, dat dit een betrouwbaar bureau is. Een havenstraat inspecteur heeft de bevoegdheid de betreffende bemanningsleden hierover te bevragen. In sommige delen van de wereld is dit namelijk een groot probleem, zoals bijvoorbeeld te zien is in onderstaande video (Engelstalig).

Zo is er de laatste jaren veel aandacht geweest voor misstanden in Thailand. Maar ook dichter bij huis komen misstanden voor. Zo bleek uit onderzoeken van onder andere The Guardian dat ook in de Ierse en Schotse visserijen misstanden zijn. Het volledige artikel daarover is hier te vinden. Voor meer informatie over dit onderwerp kunt u terecht bij uw belangenorganisatie.

  • Aan boord medische zorg geboden kan worden en dat degene iemands is die daarvoor een training heeft gehad (in het bezit is van het certificaat medische eerste hulp en indien van toepassing tevens medische zorg aan boord). Bovendien moet de medische uitrusting op orde zijn en tevens voldoen aan Richtlijn 92/29/EEG. Uiteraard moet de radio- en/of satelliet uitrusting werken zodat medisch advies kan worden ingewonnen bij de Radio Medische Dienst (RMD).
  • Aan boord een actuele risico-inventarisatie en –evaluatie aanwezig is (hierover valt meer te lezen in het artikel ”Onderzoeksrapport van een dodelijk ongeval”).
  • De betreffende bemanningsleden een training hebben gehad in het gebruik van het vistuig aan boord en ter verkrijging van kennis over de visserijactiviteiten van met hun vissersvaartuig. Doorgaans voldoen vissers met een Nederlandse S, W of SW-opleiding hieraan.
  • Alle bemanningsleden een basisveiligheidstraining voor vissers hebben gevolgd en daarvan een geldig certificaat bij zich hebben.
  • Wat betreft maatschapsvissers, de bemanning verzekerd is bij het Sociaal Fonds voor de Maatschapsvissers (SFM). Kopieën van de verzekeringsbewijzen dienen aan boord te zijn.
  • De scheepsbeheerder een Protection and Indemnity (P&I) – of soortgelijke verzekering heeft die zijn aansprakelijkheid dekt voor ongevallen, ziekten en overlijden in verband met de uitoefening van het beroep van visser door de bemanningsleden. Een kopie van de polis of een verzekeringsbewijs dient aan boord te zijn.

Overzicht verdrag

In dit artikel wordt geen aanspraak gemaakt op juistheid en volledigheid. Er kunnen daarom geen rechten aan worden ontleend. De lezer doet er verstandig aan de tekst van het verdrag en de richtlijnen voor havenstaatcontrole te bestuderen. Voor de Nederlandstalige versie van het verdrag klik je hier en voor de Engelse/Franstalige versie klik je hier. Een overzicht van de inhoud van het verdrag staat hieronder.

Het verdrag is opgebouwd uit verschillende delen en artikelen. Hierboven zie je een overzicht van het document om makkelijker en gerichter te kunnen zoeken.

Richtlijnen havenstaatcontrole

De havenstaatcontrole (Engels: Port State Controle) is een middel voor de handhaving van het verdrag. Om de regels uit het verdrag te kunnen handhaven, zijn er ook richtlijnen opgesteld voor de havenstaatcontrole. Hierin staat beschreven waar men tijdens een inspectie op moet letten en welke maatregelen men dient te nemen indien er misstanden aan boord worden aangetroffen. Het boek waarin de richtlijnen voor de havenstaatcontrole staan is hier te vinden. Hieronder zie je het stroomdiagram dat een inspecteur van de havenstaatcontrole dient te volgen tijdens een inspectie.

Hierboven zie je het stroomdiagram wat een inspecteur tijdens de havenstaatcontrole dient te volgen.